To Będzie Interesujące Dla Ciebie

Choroba Parkinsona Wtedy i Teraz

Szanujemy twoją prywatność. Zaburzenia Parkinsona komórki nerwowe mózgu, powodujące drżenie.

Zalety

Choroba neurologiczna znana jako choroba Parkinsona od tysięcy lat dotyka ludzi.

Wcześniejsze terapie na porażenie, takie jak choroba Parkinsona, były znane, obejmowały arsen , morfina i marihuana.

Dziś leczenie Parkinsona obejmuje leki, które zastępują brak dopaminy w mózgu i wiele nowych terapii jest w trakcie badań.

Eksperci medyczni prawdopodobnie traktowali to, co nazywamy teraz chorobą Parkinsona przez tysiące lat

Objawy i możliwe sposoby leczenia choroby Parkinsona omówiono w Ayurveda, starożytnej indyjskiej praktyce medycznej, która istnieje już od 5000 lat pne Choroba Parkinsona została wspomniana również w pierwszym chińskim tekście medycznym, Huang Di Nei Jing Su Wen , ponad 2500 lat temu. A dzisiaj opracowuje się dziesiątki potencjalnych terapii.

Ale kiedy naukowcy poczynili postępy w leczeniu choroby, wciąż szukają lekarstwa.

James Parkinson i choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona została formalnie uznana w Jamesie Klasyczny artykuł Parkinsona z 1817 r. "Esej o wstrząsającym porażeniu".

Parkinson (1755-1824) był lekarzem w Londynie, który zaobserwował to, co jest obecnie znane jako klasyczne objawy choroby Parkinsona u trzech swoich pacjentów, oraz w trzech ludzie, których widział na ulicach miasta. Jego esej zawierał jasne opisy niektórych głównych objawów: drżenia, sztywności i niestabilności postawy. Teoretyzował, że choroba rozwinęła się z powodu problemu w regionie rdzenia mózgowego.

Chociaż Parkinson zachęcał społeczność medyczną do badania choroby i miał nadzieję na wyleczenie, jego esej otrzymał niewielką uwagę aż do 1861. Wtedy to francuski neurolog Jean-Martin Charcot i jego koledzy odróżnili tę chorobę od innych schorzeń neurologicznych i nazwali ją "chorobą Parkinsona".

Historia leczenia choroby Parkinsona

Przez wiele dziesięcioleci lekarze nie byli w stanie skutecznie leczyć choroby Parkinsona i uważali ją za chorobę Parkinsona. był śmiertelną chorobą. Leki stosowane w leczeniu objawów drżenia pod koniec 1800 roku obejmowały arsen, morfinę, cykutę i konopie indyjskie, według przeglądu Chrisopher Goetz opublikowanego we wrześniu 2011 roku w Cold Spring Harbor Perspectives in Medicine .

Według w latach czterdziestych i pięćdziesiątych, neurochirurdzy zaczęli wykonywać zabiegi chirurgiczne na zwojach podstawy mózgu, co doprowadziło do poprawy objawów choroby Parkinsona. Chociaż operacja ta była czasami skuteczna, była również ryzykowna, a około 10 procent pacjentów zmarło w wyniku operacji.

Ostatnie sukcesy w leczeniu

Największy postęp w leczeniu Parkinsona nastąpił w latach 60. XX wieku. Naukowcy zidentyfikowali różnice w mózgach osób cierpiących na chorobę Parkinsona, które wiązały się z niskim poziomem dopaminy, substancji chemicznej, która umożliwia płynne, skoordynowane ruchy.

Badania te zrewolucjonizowały leczenie choroby Parkinsona. Doprowadziło to do rozwoju lewodopy (zwanej również L-dopa) w obecnie przerywanych markach Larodopa i Dopar - leku, który może być wykorzystywany przez komórki nerwowe do produkcji dopaminy. Levodopa jest nadal podstawą leczenia Parkinsona dzisiaj. Co ciekawe, tradycyjne leczenie indyjskie Ayurveda obejmowało rośliny drapieżne (znane również jako cowish, cow-hage i velvet beans), obecnie znane z naturalnie występującej lewodopy.

Obecnie większość pacjentów z chorobą Parkinsona początkowo leczonych jest Sinemetem, połączenie lewodopy i karbidopy; kombinacja leków może zmniejszyć niektóre działania niepożądane lewodopy. Terapie te są zwykle skuteczne przez 5 do 10 lat, ale ostatecznie przestają działać i prowadzą do działań niepożądanych, takich jak mimowolne ruchy i tiki (dyskinezy).

POWIĄZANE: domowe leki pomagające w leczeniu objawów choroby Parkinsona

Opracowano inne leki na chorobę Parkinsona zwane agonistami dopaminy, takie jak Mirapex (pramipeksol), Cycloset lub Parlodel (bromokryptyna) i Requip (ropinirol), które mogą odgrywać rolę w zarządzaniu Objawy choroby Parkinsona. Leki te naśladują działanie dopaminy. Mogą być stosowane razem z lewodopą, ale wywołują efekty uboczne, takie jak senność i halucynacje, zauważa Fundacja Michaela J. Foxa.

Leki zwane inhibitorami MAO, takie jak selegilina i rasagilina, działają razem z lekami lewodopy, aby pomoc w objawach Parkinsona. Potencjalne działania niepożądane obejmują halucynacje, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Ponadto inhibitory COMT (entakapon, tolkapon) pomagają w leczeniu lewodopą dłużej u niektórych pacjentów.

Operacja mózgu w leczeniu choroby Parkinsona, która niegdyś była powszechną praktyką, ale była rzadko stosowana po wykryciu levodopy, jest obecnie stosowana częściej ze względu na: postępy w procedurach chirurgicznych.

W niektórych przypadkach operacja niszczenia wybranych obszarów mózgu może złagodzić objawy choroby Parkinsona. Neurochirurgi opracowali bezpieczniejszą, częściej stosowaną operację, znaną jako głęboka stymulacja mózgu, w której implantują elektrodę do mózgu, która może zatrzymać wiele objawów choroby Parkinsona.

Środki domowe są również pomocne w łagodzeniu objawów choroby Parkinsona, w tym wysiłku fizycznego i fizycznego. procedury terapii. Ponadto terapia logopedyczna, terapia zajęciowa i poradnictwo psychologiczne są korzystne dla osób żyjących z chorobą Parkinsona.

Przyszłość: Badania kliniczne choroby Parkinsona

Naukowcy nieustannie pracują nad sposobami spowolnienia postępów choroby Parkinsona, przywrócenia utraconego funkcjonowania i pomocy przede wszystkim zapobiegać rozwojowi choroby. Możesz dowiedzieć się, czy ty lub ktoś bliski jest odpowiedni dla jednej z setek badań klinicznych dotyczących choroby Parkinsona w Fox Trial Finder.Zastosowanie: 27/7/2016

arrow